ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΛΟΥΣ

•Πηγές "Βερλίγκα" στα 2000 μέτρα υψόμετρο,
•Καταρράκτης Αγ. Παρασκευής,
•Δάσος Ιτάμου στην Αγ.Παρασκευή (Μοναδικό),
•Καταρράκτες Βερλίγκας,
•Καταρράκτες "Γκούρας"Δέσης,
•Καταρράκτης Παλαιοκαρυάς,
•Δάσος Αστραποκαμένου,
•Δάσος Χουτιάνας,
•Δάσος Ασπροποτάμου,
•Βασιλικό Δάσος (Χωριό Καστανιά),
•Πανεπιστημιακό δάσος Περτουλίου,
•Δάσος "Πασχαλιώρη",
•Κορυφή Λουπάτα (2060),
•Κορυφή Μαρόσα (2022),
•Κορυφή Αυγό (2148),
•Κορυφή Κόζιακα "Αστραπή" (1901),
•Κορυφή
•Νεράιδα (2074),
•Κορυφή Τριγγία (2204),
•Σπήλαιο "Μπέη" στον Κόζιακα με υπόγειο ποταμάκι καικαταρράκτη,
•Σπήλαιο " Γκούρα Μπαντιμάρε" στη Δέση,
•Σπήλαιο "Καζάνια" στην Πυρρά με υπόγειο καταρράκτη,
•Σπήλαιο "Σαρμανίτσα" στην Πυρρά,
•Σπήλαιο "Αράϊδας" στους Καλογήρους,
•Σπήλαιο "Κυδώνια" στα Στουρναραίικα,
•Σπήλαιο "Αέρι" στην Παλαιοκαρυά με υπόγεια λιμνούλα.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ

Εμπιστευόμενοι τις δυνατότητες του αυτοκινήτου μας SUV ή τύπου Jeep και εξοπλισμένοι τουλάχιστον με ένα ενημερωμένο ορειβατικό χάρτη και πυξίδα, αρχίζουμε το ταξίδι μας μπροστά από το επιβλητικό μονότοξο πέτρινο γεφύρι της Πύλης που στέκει φρουρός της φυσικής πύλης της Πίνδου από το 1514.

Ακολουθώντας τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς Ελάτη - Περτούλι και διασχίζοντας τη Γέφυρα Κονδύλη του Πορταϊκού ποταμού, στρίβουμε μετά από 1,5 χιλιόμετρα αριστερά στον κόμβο προς Μεσοχώρα - Άρτα. Ύστερα από 7 χιλιόμετρα περίπου κατευθυνόμαστε αριστερά στη διασταύρωση προς... Κάτω - Μέση και Άνω Παλιοκαρυά για να θαυμάσουμε ένα ακόμη πέτρινο γεφύρι του 16ου αιώνα, που γεφυρώνει το Ρέμα της Γκρόπας μέσα στο άγριο φαράγγι. Περνώντας το μικρό τσιμεντένιο γεφυράκι αφήνουμε το αυτοκίνητό μας 300 μέτρα πιο πάνω, στο μικρό πλάτωμα που σχηματίζει ο στενός δρόμος, και κατηφορίζουμε στο πλακόστρωτο μονοπάτι για να αντικρίσουμε το κρυμμένο γεφύρι με τον εντυπωσιακό καταρράκτη.

Επιστρέφοντας στο αυτοκίνητό μας και οδηγώντας για 2 χιλιόμετρα περίπου φτάνουμε στον μικρό οικισμό Κάτω Παλιοκαρυά. Απέναντι από το μικρό καφενεδάκι του χωριού ακολουθούμε αριστερά το στενό δρομάκι και σε λίγο συναντάμε τον παλιό νερόμυλο και τη «δριστέλλα» που ακόμη και σήμερα λειτουργούν κανονικά με τη φροντίδα της κυρά-Χρυσούλας. Γυρίζοντας πίσω στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο προς Μεσοχώρα - Άρτα και οδηγώντας για 4 χιλιόμετρα περίπου στρίβουμε δεξιά κι ανηφορίζουμε προς το μικρό χωριό Πετροχώρι. Διασχίζουμε το χωριό και εγκαταλείπουμε την άσφαλτο για να ακολουθήσουμε τον ανηφορικό χωματόδρομο, που σκαρφαλώνει πάνω στις απόκρημνες πλαγιές του Γράβου και της Δραμπάλας. Μετά από 12 χιλιόμετρα περίπου, μέσα σε παρθένο δάσος από έλατα, προσεγγίζουμε το ψηλότερο σημείο της διαδρομής στα 1400 μέτρα υψόμετρο και κατευθυνόμαστε βόρεια για να καταλήξουμε μετά από 3 χιλιόμετρα στα αλπικά λιβάδια των Καλογήρων. Αφού δροσιστούμε με το κρυστάλλινο νερό της πηγής και γεμίζοντας τα πνευμόνια μας οξυγόνο πεζοπορούμε στην πλαγιά προς το όρος Μαυροπούλι, αναζητώντας άγρια ρίγανη και μπιτούνι ή τις σπάνιες νάνες που φυτρώνουν άφθονες την άνοιξη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στα βουνά του Ασκληπιού, που ακόμη και σήμερα αποτελούν ένα θαυμαστό φυσικό «φαρμακείο» με εκατοντάδες είδη φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών μοναδικών στην Ευρώπη. Συνεχίζοντας βόρεια την πορεία μας με το αυτοκίνητό μας κατηφορίζουμε μέσα σε μεικτό δάσος από έλατα και αγριοκαστανιές. Αν βρεθούμε στην περιοχή το φθινόπωρο δεν πρέπει να παραλείψουμε να συλλέξουμε άγρια κάστανα που παρά το γεγονός ότι το μικρό τους μέγεθος δεν εντυπωσιάζει, η γεύση τους θα μας αφήσει κατάπληκτους. Μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω συναντούμε την άσφαλτο και στρίβοντας δεξιά φτάνουμε μετά από 1 χιλιόμετρο στο χωριουδάκι Καλόγηροι, όπου μπορούμε να γευματίσουμε σε κάποιο από τα γραφικά του ταβερνάκια δοκιμάζοντας τοπικές πίτες, ξινόγαλο και ντόπια κρεατικά.

Ακολουθώντας το δρόμο προς Ελάτη συναντάμε το χωριό Βροντερό και αφήνοντας τον κύριο δρόμο σκαρφαλώνουμε πάνω στον απότομο τσιμεντόδρομο που οδηγεί πάνω από το χωριό στο δασικό δρόμο προς τα λιβάδια του Κόρπ. Διασχίζουμε το πανέμορφο ελατοδάσος και μετά από 4 χιλιόμετρα αντικρίζουμε τα αλπικά λιβάδια. Στο μικρό καφενεδάκι θα απολαύσουμε τον απογευματινό μας καφέ κάτω από τη σκιά των δέντρων, δίπλα στη βρυσούλα. Είναι μια καλή ευκαιρία να αναζητήσουμε ανάμεσα στα ξέφωτα του δάσους την άνοιξη άγριες φράουλες και μανιτάρια του δάσους, το καλοκαίρι άγρια μέντα, μελισσοβότανο, κυνόροδα και αγριόδυοσμο, ενώ το φθινόπωρο βατόμουρα και κράνα. Στις απόκρημνες πλαγιές των κορυφών Μαρόσα, Λουπάτα και Αυγό που υψώνονται γύρω μας μπορούμε να μαζέψουμε το καλοκαίρι γνήσιο τσάι του βουνού, δοκιμάζοντας τις ικανότητές μας στην ... ορειβασία. Φυτρωμένο παρασιτικά πάνω στα κλαδιά των κωνοφόρων θα ξεχωρίσουμε το «μαγικό» γκυ (ιξός) που αναφέρεται σαν εκπληκτικό φάρμακο πολλών ασθενειών σε κείμενα αρχαίων ιατρών μαθητών του Ασκληπιού όπως ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης, ο Πλίνιος και άλλων.

Με κατεύθυνση δυτικά κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Καμνιαίτη, ανάμεσα από πυκνή υδροχαρή βλάστηση με ιτιές, πλατάνια, σφενδάμια και γαύρους ακολουθούμε τη ροή του ποταμού. Λίγο πιο κάτω θα αντικρίσουμε στην απέναντι πλαγιά της χαράδρας ίχνη της αρχαίας πετρόχτιστης βλαχόστρατας που καταλήγει στο παλιό γεφύρι του Νεραϊδοχωρίου και για αιώνες χρησιμοποιούσαν οι ορεσίβιοι πληθυσμοί για τις μετακινήσεις τους. Κάνοντας μια στάση δίπλα στο ποτάμι θα έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τις άγριες πέστροφες της Πίνδου, τέλεια καμουφλαρισμένες στο φυσικό τους περιβάλλον, να κυνηγούν έντομα του δάσους μέσα στα κρυστάλλινα νερά. Σε μικρούς νερόλακκους και στάσιμα νερά μπορούμε ακόμα να εντοπίσουμε τους αλπικούς τρίτωνες με την πορτοκαλί κοιλιά, τις σπάνιες σαλαμάνδρες και τα μικρά δηλητηριώδη βατραχάκια πομπίνες. Τα παρθένα δάση που μας περιβάλλουν αποτελούν βιότοπο για πολλά σπάνια είδη της ευρωπαϊκής πανίδας όπως η καφετιά αρκούδα της Πίνδου, ο λύκος, η βίδρα, το ζαρκάδι, το αγριογούρουνο και άλλα. Η συνάντησή μας με κάποιο ζώο του δάσους δεν είναι καθόλου σπάνια σε αυτές τις περιηγήσεις μας, πολύ πιο συχνά όμως συναντούμε τα ίχνη και τα σημάδια τους. Προσεγγίζοντας το χωριό Πύρρα από το δασικό δρόμο συναντούμε αριστερά μας το παλιό πετρόχτιστο γεφύρι, ένα ακόμα εξαίρετο δείγματης τέχνης των ηπειρωτών γεφυροποιών «κουδαράδων». Στο χωριό δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισκεφτούμε το μοναστήρι του Αγίου Μόδεστου του 1859. Εγκαταλείπουμε το χωματόδρομο κι ανηφορίζουμε τον ελικοειδή ασφαλτοστρωμένο δρόμο για τον κεντρικό άξονα Τρικάλων - Άρτας και στρίβουμε δεξιά προς το χωριό Νεραϊδοχώρι. Στην πορεία μας συναντούμε το εντυπωσιακό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής χτισμένο εξ’ολοκλήρου από πέτρα το 18ο αιώνα. Στα σπλάχνα του λειτουργούσε την περίοδο της τουρκοκρατίας το κρυφό σχολειό της περιοχής. Δίπλα στο μοναστήρι από πανοραμικό σημείο μπορούμε να θαυμάσουμε από ψηλά σε όλη της την μεγαλοπρέπεια την κοιλάδα του ποταμού Καμνιαίτη, που διασχίσαμε νωρίτερα, αλλά και τις απέναντι δασωμένες βουνοκορφές της Πίνδου.

Μετά από λίγα χιλιόμετρα αφήνουμε πίσω μας τα φημισμένα ορεινά χωριά Νεραϊδοχώρι και Περτούλι, με τα παλιά πετρόχτιστα αρχοντικά και τη μεγάλη τουριστική υποδομή και καταλήγουμε στα καταπράσινα Περτουλιώτικα Λιβάδια με το Χιονοδρομικό τους Κέντρο. Ύστερα από 30 περίπου χιλιόμετρα κι αφού διασχίσουμε την πασίγνωστη Ελάτη καταλήγουμε και πάλι στα στενά της Πύλης, για να ολοκληρώσουμε την ημερήσια επίσκεψή μας στο άγνωστο κομμάτι του ορεινού όγκου των Τρικάλων.

Αφήνουμε πίσω τα βουνά της Πίνδου παίρνοντας μαζί μας τις ομορφότερες εικόνες τυπωμένες στο μυαλό και στα φιλμ των φωτογραφικών μας μηχανών, πειστήρια μιας μοναδικής περιήγησης στα μονοπάτια του Ασκληπιού.